網頁圖片
PDF
ePub 版

Orpheus. , Μολπή υφ' ημετέρη κεκμηκόσιν αιέν ορίνω.

Αυταρ εγω φόρμιγγα τιτησάμενος μετα χερσί,
Μητρός έμής εκέρασσ' ευτερπέα κοσμον αριδής,
Και οι απο σηθέων όπα λείριον εξελόχενσα.

και"Έξοχον Ηρώων Μιννήίον αίμα γενέθλης,
Είδ' άγε νύν σερροισιν υπό σέρνοισι κάλφας
και Βρίσαθ' ομορφοθέοντες, ερείσετε δ' ίχια γαίη,
και Ταρσοίσιν ποδες άκρον υπερβλήδην τανύσαντες
Και χαρπόν ποτί χεύμα γεγηθότες έλξατε νηα.

και 'Αργώ, πεύκησίν τ' ιδε δρυσίν γομφωθάσα,
και Αιεμής ενοπής, και γας παρος έκλνες ήδη,
και Ηνίκα δενδρε' εθελγον έν υλήεντι κολώνη,
και Πέτρας τ' ηλιβατες, και μοι κατα Πόντον έβαινες
και ούρη αποπρολιπέσα, επίσπεο δ' αύτε θαλάσσης
) Παρθενίης ατραπεί σπέρχε δ' επί φασιν αμείβειν,
» Ημετέρη πίσυνος κιθάρα και θεσκέλω ομφή.

Δή τότ' επιβρομέεσα Τομαριας έκλνε φηγός,
"Ην οι υποτροπίην "Αργος θέτο της μελαίνη
Παλλάδες έννεσίησιν' αντέχθη δε μάλ' ώκα,
Δέρατελαφρίζεσα, θοη δ' ολίθανε Πόντο"
Και οι επειγομένη θαμινας εκέδασσε φάλαγγας,
Αϊ οι υπο τρόπι κάντο μιας χοίνοιo τεθώσι.
Ε. δ' άρ' έβη, λιμένος χαροπών δ' ανεχάσσατο κύμα
Θίνες δ' άμφέκλυθεν έγηθει δε φρέν Ίήσων
*Αλτο δ' έσω νεος "Αργοσ, εφέσπετο δ' άγχόθι Τιφυς"
Και οι επ' άρτια 9ηκαν αρηρότα πορσύνοντες,
Ισόν τ' ήδ' οδόνας: επί δ' αύτ' οίκκας έδησαν,
Πευμνόθεν αρτήσαντες, έπεσφίγξαντο δ' υμάσιν,

[ocr errors][merged small]

Apollonius Rhodius.

2pollonius Rhodius.

Dieser spätere, aus Alexandrien gebürtige Dichter, der etwa zweihundert Jahre vor 'Chr. Her lebte, wählte gleichfalls den in der åltern mythischen Geschichte der Gries chen so merkwürdigen Argonautenzug zum Inhalt eines ers gåhlenden Gedichts, welches er schon in feiner Jugend ans gefangen, und hernach zu Rhodos, wo er das Bürgerrecht erhielt, vollendet haben soll. Es besteht aus vier Büchern, und hat sichtbare Spuren, oft nicht unglücklicher homeris scher Nachahmung. Non contemnendum opus edidit ae. quali quadam mediocritate, ist das Urtheil Quintilian's von ihm. Folgende Stelle des ersten Buchs beschreibt die nåmliche Zurüftung zur Fahrt, welche den Juhalt des aus dem Orpheus eben mitgetheilten Stücks ausmachte. Sonst gehört die Erzählung von der Liebe der Viedea im dritten Budie zu den schönften Episoden.

[ocr errors]
[blocks in formation]

'Αμβολίν δ' είς ήμαρ αεί εξ ήματος ήει
Ναυτιλίης δηρον δ' ανελίννυον αύθι μένοντες,
Ει μη κολλίσας έτάρες απανεύθε γυναικών
Ηρακλέης τοίοισιν ενιπτάζων μετ!επεν.
Δαιμόνιοι, πάτρης εμφύλιον αμαποέργα
Ημέας; ηε γάμων επιδεμέες ενθάδ' βημεν
Κείθεν, ονοσσόμενοι πολιήτιδας, αύθι δ' έκδεν
Ναίοντας λιπαρήν άρoσιο λήμοιο ταμέθη:
Οι μεν εύκλοιός γε συν oθνείσι: γυναιξίν.
Εσσόμεθ' ώδ' επί δηρόν εελμένοι έδ έτι κώας
Αυτόματου δώσει τις ελών θεός εύξαμένοισιν.
*Ιομεν αύτις έκαςοι επί σφέα τον δ' ενί λέκτρoις
“Υψιπύλης είτε πανήμερον, εισόκε λήμνον
Παισίν έσανδρώση, μεγάλη τε έβαξις ίκητα,

[ocr errors]
[ocr errors]

21rollonius Ως νείκεσσεν όμιλος εναντία δ' και υ τις έτλη
Rhodius.

5"Όμματανκχεθέειν, έδε προτιμυθήσαθαι:

'Αλ' αύτως αγορήθεν επαρτίζοντο νέεθαι
Σπερχόμενοι ται δε σφιν επέδραμον, αυτεδέησαν
“Ως δ' ότε λείρια καλα περιβρομέτσι μέλισσαι,
Πέτρης εκχύμενοι σιμβληίδος, αμφί δε λειμων
Ερσήεις γίνονται, ται δε γλυκύ, άλλοτέ τ' άλλον
Καρπόν αμέγεσιν πεποτημένοι ώς άρα ταίγε
'Ενδοκέως ανέρας αμφί κινυρόμεναι προχίοντο,
Χερσί τε και μύθοισιν εδεικανόωντο έκαςον,
Ευχόμεναι μακάρεσσιν απήμονα νόσον οπάσσαι
Ως δε και υψιπύλη ήρήσατο χείρας έλέσα
Αίσονίδες, τα δε οι ξέε δάκρυα χήτα ιόντος.
Νάσερ, και σε θεοί συν απήμασιν αύτις εταίροις
Χρύσεον βασιλης δερος κομίσειαν άγοντα,
Αύτως ως εθέλης , και τοι φίλον. ήδε δε νήσος
Σκήπτρα τε πατρας έμελο παρίσσεται, ήν και οπίσσω
Δήποτε νοσήσας έθέλης άψοξέον ικέθαι.
“Pniδίως δ' αν εoι και απείρονα λαόν αγείραις
"Αλλων εκ πολίων αλ’ & σύ γε τήνδε μενoινήν
Σχήσεις, έτ' αυτη προτιόσσομαι ωδε τελείθαι.
Μνώεο μην απεών περ όμως και νόστιμος ήδη
Υψιπύλης" λίπε δ' ημίν έπος, τόκεν εξανύσαιμι
Πρόφρων, ήν άρα δή με θεοί δώωσι τεκίθαι.
Την δ' αύτ' άισονος ηος αγκιόμενος προσέεπεν.
Υψιπύλη, τα μεν έτω έναΐσιμα πάντα γένοιτο
'Εκ μακάρων τύνη δ' εμέθεν περί θυμόν κρείω
"Ιχαν, επεί πάτρην μοι άλις πελίκο έκητι
Ναιετίαν" μενών με θεοι λύσειαν αέθλων.

μοι πέπρωται ες ελλαδα γαίαν εκεθαι
Τηλά αναπλόωντι, συ δ' άρσενα παιδα τέκησι,

Πεμπε Upollonius ποδίus.

Πέμπε μιν ήβήσαντα πεπλασγίδος ένδον Ιωλκά.
Πατρί τ' εμώ και μητρι δύης άκος, ήν ώρα της γε
Τίτμη έτι ζώοντας έν' άνδιχα τοίο ανακτος
Σφοίσιν προσύνωνται εφέσιοι εν μεγάροισιν.
H, και έβαιν' επί νήα παρoίτατος' ώς δε και άλλοι
Βαϊνον αριςήες, λάζοντο δε χερσίν έρετμα
Ένχερω έζόμενοι πρυμνήσιο σφίσιν "Αργος
Λύσεν υπ' εκ πέτρας κλιμυρέος εν9' άρα τοίγε
Κόπτον ύδωρ δολιχήσιν επικρατέως ελάτησιν.

Mu:

[ocr errors][merged small]
[ocr errors]

Man weiß, daß der im Alterthume berühmte Philos soph und Dichter Tiusaus schon zur Zeit des Orpheus und Linus lebte, und von einigen des critern, von andere des legtern Sohn genannt wird, wiewohl er vielleicht nur beider Schüler war. Allein, das ilm beigelegte erzfblende Gedicht von der Liebe der hero und des Leander hat ges wiß einen weit spätern Verfasser, den man aber doch wohl im fünften Fahrhunderte nach Chr. Geb. zu spåt fucht, und dessen wahrer Name nicht bekannt ist. Das Ganze hat ohne Zweifel auffallende mångel, und fichtbare Spuren des schon gesunkenen Geschmacks; indeß fehlt es ihm nicht an einzelnen wirklich dichtrischen Zügen, dergleichen auch in folgender Stelle vorkommen, welche die eigentliche Statas frophe dieser bekannten Fabel enthält.

Erotopaegnion Herus et Leandri, v. 290 - 341,

[ocr errors]

Κρυπταδίο τέρποντο μετ' αλήλων Κυθετείο.
'Αλλ' ολίγον ζώεσκον επί χρόνον εδέτι δηρον
'Αλήλων απέναντο πολυπλαγκτον μεναίων.
'Αλ' ότε παχνήεντος επήλυθε χείματος ώρη,
Φρικαλέας δονέτσα πολυςροφίλιγγας αέλας,

Βειθεα δ' ας ήρεκτα, και υγρα θεμεθλα θαλάσσης,
Χειμέριοι πνείοντες επευφέλιζον αηται,
Λαίλαπι μαςίζοντες όλην άλα" τυπτομένης δε,
"Ηδη νήε μέλαιναν απέκλασε διχθάδε χέρσω,
Χειμερίων και άπιςον αλυσκάζων άλα ναύτης.

'Αλ' ε χειμερίης σε φόβος κατέρυκε θαλάσσης,
Καρτερέθυμε Λέανδρε: διακτορίη δε σε πύργο,
'Ή9άδα σεμαίνεσα φαεσφορίην υμεναίων,

« 上一頁繼續 »