網頁圖片
PDF
ePub 版

31 If I bear witness of myself, my witness is

not true.

32 There is another that beareth witness of me; and I know that the witness which he witnesseth of me is true.

33 Ye sent unto John, and he bear witness unto the truth.

34 But I receive not testimony from man: but these things I say, that ye might be saved.

35 He was a burning and a shining light and ye were willing for a season to rejoice in his light.

36 But I have greater witness than that of John for the works which the Father hath given me to finish, the same works that I do, bear witness of me, that the Father hath sent me.

37 And the Father himself, which hath sent me, hath borne witness of me. Ye have neither heard his voice at any time, nor seen his shape.

38 And ye have not his word abiding in you: for whom he hath sent, him ye believe not.

39 Search the scriptures; for in them ye think ye have eternal life: and they are they which testify of me.

40 And ye will not come to me, that ye might have life.

41 I receive not honour from men.

42 But I know you, that ye have not the love of God in you.

43 I am come in my Father's name, and ye receive me not if another shall come in his own name, him ye will receive.

44 How can ye believe, which receive honour one of another, and seek not the honour that Cometh from God only?

ஙக நானமாத்திரம் என்னைக்குறித்துச் சாட்சிகொடுத் தால எனசாட்சிமெயயெனறுகொள்ளவேண்டாம்.

கூஉஎ வேறொருவனும் என்னைக்குறித்துச் சாட்சிகொடுக கிறான்; அவன் என்னைக்குறித்துக் கொடுக்கிறசாட்சிமெய் யென்றறிந்திருக்கிறேன்.

ஙங நீங்கள் யோவானிடத்திற்கு மனிதரை அனுப்பின பொழுது அவனும்மெய்யானசாட்சியைக்கொடுத்தான்.

கூச அப்படியிருந்தும் நான மனிதராலே சாட்சியைக் கொள்ளமாட்டேன்: நீங்கள் ரட்சிக்கப்படுவதற்கு களைச்சொல்லுகிறேன்.

ஙரு அவன் எரிந்து பிரகாசிக்கிறவிளக்காகவேயிருந்தா ன்: நீங்களுஞ் சிலகாலம் அவனுடைய ஒளியிலே களிகூர மனதாயிருந்தீர்கள்.

வை

கூகா எயோவானுடையசாட்சியிலும் அதிகமேனமையா னசாட்சியெனக ண்டு: தன்னவெனில், நான் நிறைவே ற்றும்படிக்குப் பிதா எனக்குக் கொடு த்த கிரியைகளே. நான் செய்துவருகிற இந்தக்கிரியைகள் பிதா என்னை அனுப்பினா ரென்கிறதற்கு என்னைக்குறித்துச் சாட்சிகொடுக்கின்றன்.

ஙஎ அதுவுமலலாமல் என்னை அனுப்பின பிதாவேயென னைக்குறித்துச் சாட்சிகொடுத்தார், நீங்கள் அவருடையசத் தத்தை யொருக்காலுங்கேட்கவில்லையா? அவருடைய தரி

சனையைக்காணவில்லையா?

ஙஅ அப்படியிருந்தும் அவர் அனுப்பினவரை நீங்கள் விசுவாசியாதபடிக்கு அவருடையவசனத்தை உங்களுக்கு ள

ளே தரித்துக்கொள்ளாமலிருக்கிறீர்கள்.

நகூ எ வேதவாக்கியங்களினாலே நித்தியசீவன் உங்களுக் குணடாகுமென்று எண்ணு றபடியால் நீங்கள் அவைகளை ஆராய்ந்துபாருங்கள்; அவைகளுமேயென்னைக்குறித்துச் சாட்சிகொடுக்கின்றன்.

சய அப்படியிருந்துஞ் சீவனை அடையும்படிக்கு நீங்கள் என்னிடத்திலவர மனதில்லை.

சக நான்மனிதராற்புகழச்சியையெடுத்துக் ட்டேன;

காளளமா

சஉ நீங்கள் தேவ அன்பில்லாதவர்களென்று அறிந்திரு க்கிறேன்.

சங நான் என்பிதாவின் நாமத்தினாலே வந்திருந்தும் நீங்கள் என்னையேற்றுக்கொள்ளவில்லை, வேறெருவன் தன் சொந்த நாமத்தினாலேவந்தால் அவனையேற்றுக் காளவீர்

கள்.

சச நீங்கள் பராபரனா லமாத்திரமுண்டாகும் புகழ்ச்சி யைத்தேடாமல் ஒருவராலொருவர்புகழ்ச்சியையெடுத்துக்

45 Do not think that I will accuse you to the Father: there is one that accuseth you, even Moses, in whom ye trust.

46 For had ye believed Moses, ye would have

ye

believed me for he wrote of me.

47 But if ye believe not his writings, how shall ye believe my words?

CHAPTER VI.

1 Christ feedeth five thousand men with five loaves and two fishes. 15 Thereupon the people would have made him king. 16 But withdrawing himself, he walked on the sea to his disciples: 26 reproveth the people flocking after him, and all the fleshly hearers of his word: 32 declareth himself to be the bread of life to believers. 66 Many disciples depart from him. 68 Peter confesseth him. 70 Judas is a devil.

AFTER these things Jesus went over the sea of Galilee, which is the sea of Tiberias.

2 And a great multitude followed him, because they saw his miracles which he did on them that were diseased.

3 And Jesus went up into a mountain, and there he sat with his disciples.

4 And the passover, a feast of the Jews, was

nigh.

5

When Jesus then lifted up his eyes, and [ saw a great company come unto him, he saith unto Philip, Whence shall we buy bread, that these may eat?

6 And this he said to prove him: for he himself knew what he would do.

7 Philip answered him, Two hundred pennyworth of bread is not sufficient for them, that every one of them may take a little.

8 One of his disciples, Andrew, Simon Peter's brother, saith unto him,

சரு பிதாவினிடத்தில நான உங்களமேற்குற்றஞ் சாற்று வேனென்று நினையாதிருங்கள், நீங்கள் நம்பிக்கொள்ளுகிற மோசே யிருக்கிறாரே, அவரே உங்கள்மேற்குற்றஞ்சாற்று வார்.

சச எப்படியெனில் மோசேயென்னைக்குறித்தெழுதினார். ஆகையால் நீங்கள் அவரைவிசுவாசித்தால் என்னையுமவிசு வாசிப்பீர்கள்

சஎ அவர் எழுதினதை நீங்களவிசுவாசியாமலிருந்தால்

என்னுடையவசனங்களையெப்படிவிசுவாசிப்பீர்களென்றார்.

சு. அதிகாரம்.

((க) கிறிஸ்து நாதர் ருத பேருக்குப்போசனத்தைக்கொடு த்ததும, (யரு) அவர் அப்புறம்போனபின்பு சனங்கள் அவருக்குப்பின்சென்றதும், (உச) அவர்களுடையலவு கீக சிந்தனையைக்குறித்துஞ் சீவ அப்பத்தைக்குறித்தும் புத்திகளைச் சொன்னதும், (காசு) சீஷரிற் சிலர் அவரை விட்டுப்போனதும்.]

அதினபின்பு இயேசுவானவர்கலிலேயாக்கடலென்றுந் தீபேரியாக்கடலென்றுமபேர்கொண்ட கடலின் அக்கரைக்

குப்போனார்.

உ வியாதிப்பட்டவர்களிடத்தில் அவர்செய்த அற்புதங் களைத்திரளானசனங்கள் கண்டபடியால் அவருக்குப்பின்செ றார்கள்.

ங இயேசுவானவர்மலையிலேறி அங்கே தமமுடைய சீஷ ருடனே கூட உளுக்கார்ந்தார்.

ச அக்காலத்திலே யூதருடைய பஸ்காவென்னும்பண்டி கை சமீபமாயிருந்தது.

ரு எ அப்பொழுது இயேசுவானவர்தமதுகண்களையுயர்த தித்திரளான சனங்கள் தம்மிடத்திற்கு வரக்கண்டு பிலிப்பு வைநோக்கி, இவர்களுக் ச் சாப்பாடு கொடுக்கும்படிக்கு நாம் எங்கே அப்பங்களைக்கொள்ளலாமென்றார்.

(அவர்களைக்குறித்து) செய்யவேண்டுவதை அவர் அறி ந்தும் அவனைச் சோதிக்கும்படிக்கு இப்படிச்சொனனார். எ பிலிப்பு அவருக்குமா. று த்தரமாகச் சொனனது, ர்களில் ஒவ்வொருவன் கொஞ்சங்கொஞ்சமாக எடுத்துக் கொண்டாலும் இருநூறுதேநாரியுபணத்து அப்பங்களும் போதாதென்றான்

இவ

அ அப்பொழுது அவருடைய சீஷரிலொருவனுமாய்ச் சீமோனபேதுருவின் சகோதரனுமாயிருந்த அந்திரேயா

4

9 There is a lad here, which hath five barley loaves, and two small fishes: but what are they among so many?

10 And Jesus said, Make the men sit down. Now there was much grass in the place. So the men sat down, in number about five thousand.

11 And Jesus took the loaves; and when he had given thanks, he distributed to the disciples, and the disciples to them that were set down; and likewise of the fishes as much as they would.

12 When they were filled, he said unto his disciples, Gather up the fragments that remain, that nothing be lost.

13 Therefore they gathered them together, and filled twelve baskets with the fragments of the five barley loaves, which remained over and above unto them that had eaten.

14 Then those men, when they had seen the miracle that Jesus did, said, This is of a truth that prophet that should come into the world.

15 When Jesus therefore perceived that they would come and take him by force, to make him a king, he departed again into a mountain himself alone.

16 And when even was now come, his disciples went down unto the sea,

17 And entered into a ship, and went over the sea toward Capernaum. And it was now dark, and Jesus was not come to them.

18 And the sea arose by reason of a great wind that blew.

19 So when they had rowed about five and twenty or thirty furlongs, they see Jesus walking on the sea, and drawing nigh unto the ship: and they were afraid.

20 But he saith unto them, It is I; be not afraid. 21 Then they willingly received him into the ship and immediately the ship was at the land whither they went.

« 上一頁繼續 »