網頁圖片
PDF
ePub 版

Præcipitésque impellit equos stimulante fage Dixit; et, adscitos poneng malefidos amictus, Captum oculis Typhlonta, Melanchætémque fe- Fugit ad infandam, regnum illætabile, Lethen. rocem,

Jam rosea Eoas pandens Tithonia portas Atque Acherontão prognatam patre Siopen Vestit inauratas redeunti lumine terras; Torpidam, et hirsutis horrentem Fhrica capillis. Mæstáque, adhuc nigri deplorans funera nati, Interea regum domitor, Phlegetontius hæres, Irrigat ambrosiis montana cacumina gittis : Ingreditur thalamos, neque enim secretus adulter Cùm somnos pepulit stellatæ janitor aule, Producit steriles molli sine pellice noctes ; Nocturnos visus et somnia grata revolvens. At vix compositos somnus claudebat ocellos, Est locus æternâ septus caligine noctis, Cùm niger umbrarum dominus, rectórque si- Vasta ruinosi quondam fundamina tecti, lentům,

Nunc torvi spelunca Phoni, Prodotæque bilin.. Prædatórque hominum, falsâ sub imagine tectus

guis, Astitit; assumptis micuerunt tempora canis, Effera quos uno peperit Discordia partu. Barba sinus promissa tegit, cineracea longo

Hic inter cæmenta jacent, præroptáque saxa, Syrmate verrit humum vestis, pendétque cu

Ossa inhumata virûm, et trajecta cadavera ferro; cullus

Hic Dolus intortis semper sedet ater ocellis, Vertice de raso; et, ne quicquam desit ad artes, Jurgiáque, et stimulisarınata Calumnia fauces, Cannabeo lumbos constrinxit fune salaces, Et Furor, atque viæ moriendi mille videntur, Tarda fenestratis figens vestigia calceis.

Et Timor, exanguisque locum circumvolat HorTalis, utì fama est, vastâ Franciscus eremo Perpetuoque leves per muta silentia Manes (ror; Tetra vagabatur solus per lustra ferarum, Exululant, tellus et sanguine conscia stagnat. Silvestrique tulit genti pia verba salutis

Ipsi etiam pavidi latitant penetralibus antri Impius, atque lupos domuit, Libycósque leones. Et Phonos, et Prodotes; nullóque sequente per Subdolus at tali Serpens velatus amictu

antrum,

(ambris, Solvit in has fallax ora execrantia voces;

Antrum horrens, scopulosam, atrum feralibus “ Dormis, nate? Etiamne tuos sopor opprimit Diffugiunt sontes, et retrò lumina vortunt: artus?

Hos pugiles Romæ per sæcula longa fideles Immemor, 0, fidei, pecorúmque oblite tuorum! Evocat antistes Babylonius, atque ita fatur. Dum cathedram, venerande, tuam, diademáque “ Finibus occiduis circumfusum incolit æquor triplex,

Gens exosa mihi; prudens Natura negavit Ridet Hyperboreo gens barbara nata sub axe; Indignam penitùs nostro conjungere mundo: Dúmque pharetrati spernunt tua jura Britanni: Illuc, sic jubeo, celeri contendite gressu, Surge, age; surge, piger, Latius quem Cæsar Tartareóque leves difllentur pulvere in auras adorat,

Et rex et pariter satrapæ, scelerata propago : Cui reserata patet convexi janua cæli,

Et, quotquot fidei caluere cupidine veræ, Turgentes animos, et fastus frange procaces,

Consilii socios adbibete, operisque ministros." Sacrilegique sciant, tua quid maledictio possit, Finierat ; rigidi cupidè parnere gemelli. Et quid Apostolicæ possit custodia clavis;

Interea longo flectens curvamine cælos Et memor Hesperiæ dispectam ulciscere classem, Despicit æthereâ Dominus qui fulgurat arc Mersáque Iberorum lato vexilla profundo, Vanáque perversæ ridet conamina turbæ ; Sanctorumque cruci tot corpora fixa probrosz, Atque sui causam populi volet ipse tueri. Thermodoontë â nuper regnante puellâ.

Esse ferunt spatium, quà distat ab Aside terrá At tu si tenero mavis torpescere lecto,

Fertilis Enrope, et spectat Mareotidas ondas; Crescentesque negas hosti contundere vires; Hic turris posita est Titanidos ardua Fame, Tyrrhenum implebit numeroso milite pontum, Ærea, lata, sonans, rntilis vicinior astris Signáque Aventino ponet fulgentia colle:

Quàm superimpositum vel Athos vel Pelicina Relliquias veterum franget, fammisque 'cre

Ossæ.

[nestræ,

Mille fores aditusque patent, totidémque feSacráque calcabit pedibus tua colla profanis, Amplaque per tenues translucent atria muros: Cujus gaudebant soleis dare basia reges.

Excitat hîc varios plebs agglomerata susurros; Nec tamen hunc bellis et aperto Marte lacesses; Qualitèr instrepitant ciroum mulctralia bombis Irritus ille labor: tu callidus utere fraude: Agmina muscarum, aut texto per orilia junco, Quælibet hæreticis disponere retia fas est. Dum Canis æstivum cæli petit arcua culmen. Jámquc ad consilium extremis rex magnus aboris Ipsa quidem sumina sedet ultrix matris in arce; Patricios vocat, et procerum de stirpe creatos,

Auribus innumeris cinc um caput eminei olli, Grandærósque patres, trabeâ canisque verendos; Queis sonitum exignum trahit, atque levissima Hos tu membratim poteris conspergere in auras,

captat Atque dare in cineres, nitrati pulveris igne Murmura, ab extremis patuli confinibus orbis. Ædibus injecto, quà convenere, sub imis. Necrot, Aristoride, servator inique juvencæ Protinùs ipse igitur, quoscunque habet Anglia Isidos, immiti volvebas lumina vultu, fidos,

Lumina non unquam tacito nutantia somno, Propositi, factique, mone: quisquamne tuorum Lunina subjectas latè spectantia terras. Audebit summi non juissa facessere Papæ? [stis illa solet loca luce carentia sepe Perculsósque metu subito, casúque stupentes, Perlustrare, etiam radianti impervia soli: Invadat vel Gallus atrox, vel sævus Iberos. Millenisque loquax auditáque visaque linguis Sæcula sicillic tandem Mariana redibunt, Cuilibet effundit tenierara; veráque mendax Túque in belligeros iterum dominaberis Anglos. Nunc minuit, modò confictis sermonibus anget, Et, nequid timeas, divos divásque secundas Sed tamen a nostro meruisti carmine laudes, Accipe, quotque tuis celebrantur numina fastis." | Fama, bonum quo non aliud reracir ullum,

mabit;

Nobis digna cani, nec te memorâsse pigebit Quid temerè violas non nocenda nümina,
Carmine tam longo; servati scilicèt Angli

Subitòque ad iras percita ?
Officiis, vaga diva, tuis, tibi reddimus æqua. Non est, ut arbitraris elusus miser,
Te Deus, æternos motu qui temperat ignes, Mors atra Noctis filia,
Fulmine præmisso alloquitur, terrâque tremente: Erebove patre creta, sive Erinnye,
“ Fama siles? An te latet impia Papistarum Vastóre nata sub Chao :
Conjurata cohors in méque meósque Britannos, Ast illa, cælo missa stellato, Dei
Et nová sceptrigero cædes meditata läcobo ?” Messes ubique colligit;

Nec plura; illa statim sensit mandata Tonantis, Animásque mole carneâ réconditas
Et, satis ante fugax, stridentes induit alas,

In lucem et auras evocat:
Induit et variis exilia corpora plumis;

Ut cùm fugaces excitant Horæ diem,
Dextra tubam gestat Temesæo ex ære sonoram. Themidos Jovisque filiæ ;
Nec mora, jam pennis cedentes remigat auras, Et sempiterni ducit ad vultus Patris :
Atque parum est cursu celeres prævertere nubes: At justa raptat impios
Jam ventos, jam solis equos, post terga reliquit: Sub regna furvi luctuosa Tartari,
Et primò Angliacas, solito de mure, per urbes Sedésque subterraneas.”
Ambiguas voces, incertáque murmura, spargit: Hanc ut vocantem lætus audivi, citd
Mox arguta dolos, et detestabile vulgat

Fædum reliqui carcerem,
Proditionis opus, nec non facta horrida dictu, Volatilésque faustus inter milites
Authorésque addit sceleris, nec garrula cæcis

Ad astra sublimis feror :
Insidiis loca structa silet ; stupuere relatis Vates ut olim raptus ad ccelum senex,
Et pariter juvenes, paritèr tremuere puellæ, Auriga cnrrûs ignei.
Effætique senes paritèr; tantæque ruinæ Non me Bootis terruere lucidi
Sensus ad ætatem subito penetraverat omnem. Sarraca tarda frigore, aut

Attamen interea populi miserescit ab alto Formidolosi Scorpionis brachia ;
Æthereus Pater, et crudelibus obstitit ausis

Non ensis, Orion, tuns.
Papicolûm; capti panas raptantur ad acres : Prætervolavi fulgidi solis globum,
At pia thura Deo, et grati solvuntur honores; Longèque sub pedibus deam
Compita læta focis genialibus omnia fumant ; Vidi triformem, dum coërcebat suos
Turba choros juvenilis agit: Quintóque No- Frænis dracones aureis.
vembris

Erraticorum siderum per ordines,
Nulla dies toto occurrit celebrator anno.

Per lacteas vehor plagas,

Velocitatem sæpe miratus novam ;
In obitum Præsultis Eliensis?.

Donec nitentes ad fores

Ventum est Olympi, et regiam crystallinam, et Anno Ætatis 17.

Stratum smaragdis atrium. Adhuc madentes rore squalebant genæ,

Sed hic tacebo; nam quis effari queat,

Oriundus humano patre,
Et sicca nondum lumina
Adhuc liquentis imbre turgebant salis,

Amoenitates illius loci? Mihi

Sat est in æternum frui.
Quem nuper effudi pius,
Dum mæsta charo justa persolvi rogo

Naturam non pati senium s.
Wintoniensis Præsulis.
Cùm centilinguis Fama, proh! semper mali

Heu, quàm perpetuis erroribus acta fatiscit
Cladisque vera nuntia,

Avia mens hominum, tenebrisque immersa pta

fundis Spargit per urtes divitis Britanniæ, Populósque Neptuno satos,

Oedipodioniam ro'vit sub pectorc noctem ! Cessisse morti, et ferreis sororibus,

Quæ resana suis metiri facta deorum Te, generis humani decus,

Andet, et incisas leges adamante perenni Qui rex sacrorum illâ fuisti in insula

Assimilare suis, nullóque solubile sæclo Quæ nomen Anguillæ tenet.

Consilium fati perituris alligat horis ! Tunc inquietum pectus irâ protinùs

Ergóne marcescet sulcantibus obsita rugis Ebulliebat fervida,

Naturæ facies, et reruin publica inater Tumulis potentem sæpe devorens deam : Omniparum contracta nterum sterilescet ab æro! Nec vota Naso in Ibida

Et, se fassa senem, malè certis passibus ibit Concepit alto diriora pectore;

Sidereum tremebunda caput ? Numtetra vetustas Graiúsque vates parciùs

Annorúmque æterna faines, squalórque, situsTurpem Lycambis execratus est dolum,

que, Sponsámque Neobulen suam.

Sidera vexabunt ? An et insatiabile Tempus At ecce! diras ipse dum fondo graves,

Esuriet Cælum, rapiétque in viscera patrem? Et imprecor neci necem,

Heu, potuitne suas imprudens Jupiter arces Audisse tales videor attonitus solos

Hoc contra munisse nefas, et Temporis isto Leni, sub aurå, famine : " Cæcos furores pone ; pone vitream

3 This was an academical exercise, written in : Bilémque, et irritas minas :

1628, to oblige one of the fellows of Christ's Col

lege, who having laid aside the levities of poetry Nicholas Felton, bishop of Ely, died Octob. for the gravity and solidity of prose, imposed 5, 1626, not many days after bishop Andrews, the boyish task on Milton, now about nineteer before celebrated.

years old,

Exemisse malo, gyrosque dedisse perennes ? Haud ille Palladis gemellus innubæ
Ergo erit ut quandoque sono dilapsa tremendo Interna proles insidet menti Jovis ;
Convexi tabulata ruant, atque obvius ictu Sed quamlibet natura sit communior,
Stridat uterque polus, superâqne ut Olympius Tamen seorsùs extat ad morem unius,
aula

Et, mira, certo stringitur spatio loci:
Decdat, horribilisquie retectâ Gorgone Pallas; Seu sempiternus ille siderum comes
Qualis in Ægæam proles Junonja Leninon Coeli pererrat ordines decemplicis,
Deturbata sacro cecidit de limine coeli?

Citimúmve terris incolit lunæ globum : Tu quoque, Phæbe, tui casus imitabere nati; Sive, inter animas corpus adituras sedeus, Præcipiti curu, subitâque ferere ruinâ

Obliviosas torpet ad Lethes aquas: Pronus, et extinctâ fumabit lampade Nereus, Sive in remotâ fortè terrarum plagâ Et dabit attonito feralia sibila ponto.

Incedit ingens hominis archetypus gigas, Tunc etiam aërei divulsis sedibus Hæmi

Et diis tremendus erigit celsum caput, Dissultabit apex, imóque allisa barathro Atlante major portitore siderum. Terrebunt Stygium dejecia Ceraunia Ditem, Non, cui profundum cæcitas lumen dedit, In superos quibus usus erat, fraternáque bella. Dircæus augur vidit hunc alto sinu;

At Pater Omnipotens, fundatis fortiùs astris, Non hunc silente nocte Plëiones nepos Consuluit rerum summæ, certóque peregit Vaturn sagaci præpes ostendit choro; Pondere fatorum lances, atque ordine summo Non hunc sacerdos novit Assyrius, licèt Singula perpetuum jussit servare tenorem. Longos vetusti commemoret atavos Nini, Volvitur hinc lapsu mundi rota prima diurno; Priscúmque Belon, inclytumque Osiridem, Raptat et ambitos sociâ vertigine cælos.

Non ille, irino gloriosus nomine,
Tardior haud solito Saturnus, et acer ut olim

Ter magnus Hermes, ut sit arcani sciens,
Fulmineum rutilat cristatâ casside Mavors. lalem reliquit Isidis cultoribus.
Floridus æternum Phoebus juvenile coruscat, At tu, perenne ruris Academi decus,
Nec fovet effvetas loca per declivia terras (Hæc monstra si tu primus induxti scholis,)
Devexo temone Deus ; sed, semper amica Jam jam poetas, urbis exules tuæ,
Luce potens, eadem currit per signa rotarum. Revocabis, ipse fabulator maximus;
Surgit odoratis pariter formosus ab Indis,

Aut institutor ipse migrabis foras.
Æthereum pecus albenti qui cogit Olympo,
Manè vocans,
et serus agens in pascua cæli ;

Ad Patrem.
Temporis et gemino dispertit regna colore.

Nunc mea Pierios cupiam per pectora fontes
Fulget, obitque vices alterno Delia cornu,

Irriguas torquere vias, totúmque per ora
Cæruleumque ignem paribus complectitur ulnis.
Nec variant elementa fidem, solitoque fragore

Volvere laxatum gemino de vertice rivum ;

Ut, tenues oblita sonos, audacibus alis Lurida perculsas jaculantur fulmina rupes.

Surgat in officium venerandi Musa parentis. Nec per inane furit leviori murmure Corus,

Hoc utcunque tibi gratum, pater optime, carmen Stringit et armiferos æquali horrore Gelonos

Exiguum meditatur opus; nec novimus ipsi Trux Aquilo, spirátque hyemem, nimbósque vo

Aptiùs à nobis quæ possunt munera donis lutat. Ut'que solet, Siculi diverberat ima Pelori [châ

Respondere tuis, quamvis nec maxima possint Rex maris, et raucâ circumstrepit æquora con

Respondere tuis, nedum ut par gratia donis

Esse queat, vacuis quæ redditur arida verbis. Oceani Tubicen, nec vastâ mole minorem

Sed tamen hæc nostros ostendit pagina census, Ægxona ferunt dorso Balearica cete,

Et quod habemus opum chartâ numeravimus Sed neque, Terra, tibi sæcli vigor ille vetusti Priscus abest, servátque suum Narcissus odorem, que mihi sunt nullæ, qnisi quas dedit aurea Clio,

istâ, Et puer ille suum tenet, et puer ille, decorem,

Quas mibi semoto somni peperere sub antro,
Phoebe, luúsque, et, Cypri, tuus ; nec ditior olim

Et nemoris laureta sacri Parnassides umbræ,
Terra datum sceleri celavit montibus aurum
Conscia, vel sub aquis gemmas. Sic denique in quo nihil æthereos ortus, et semina cæli,

Nec tu vatis opus divinum despice carmen,
Ibit cunctarum series justissima rerum;

Nil magis humanam commendat origine mentem,

Sancta Promethëæ retinens vestigia flammæ. Donec famma urbein populabitur ultima, latè

Carmen amant superi, tremebundáque Tartara Circumplexa polos, et vasti culmina coeli ; Ingentique rogo tiagrabit machina mundi.

Ima ciere valet, divósque ligare profundos, De Ideâ Platonicâ quemadlinud:m Aristoleles Et triplici duro Manes adamante coercet. iniellexil.

Carmine sepositi retegunt arcana futuri

Phobades, et tremulæ pallentes ora Sibyllæ : Dicire, sacrorum præsides nemorum deæ ;

Carmina sacrificus sollennes pangit ad aras, Túque, 0 noveni perbeata numinis

Aurea seu sternit motantem cornua taurum ; Memoria mater, quæque in immenso procul

Seu cùm fata sagax fumantibus abdita fibris Antro recumbis, otiosa Eternitas,

Consulit, et tepidis Parcam scrutatur in extis. Monumenta servans, et ratas leges Jovis,

Nos etiam, patrium tunc cùm repetemus Olym Coelique fastos, atque ephemeridas Deûm;

Ætertiæque moræ stabunt immobilis ævi, [puni Quis ille primus, cujus ex imagine

Ibimus auratis per coli templa coronis; Natura solers finxit humanum genus,

Dulcia suaviloquo sociantes carmina plectro, Æternus, incorruptus, æquævns polo,

Astra quibus, geminique poli convexa, sonabunt. Unúsque et universus, exemplar Dei?

Spiritus et rapidos qui circinat igneus orbes,

ævum

carmen

Nunc quoque sidereis intereini: ipse choreis Victrices hederas inter laurósque sedebo ; Immortale inelos, et inenarrabile carmen ; Jamque nec obscurus populo miscebor inerti, Torrida dum rutilus compescit sibila Serpens, Vitabúntque oculos vestigia nostra profanos. Demissóque ferox gladio mansuescit Orion ; Este procul, vigiles Curæ, procul este, Querelæ, Stellarum nec sentit onus Maurusius Atlas. Invidiæque acies transverso tortilis hirquo. Carmina regales epulas ornare solebant,

Sæva nec anguiferos extende, Calumnia, rictus; Cùm nondum luxus, vastæque immensa voragu In me triste nihil, fædissima turba, potestis, Nota gulæ, et modico spumabat cæna Lyæo. Nec vestri sum juris ego; securáque tutus Tum, de more sedens festa ad convivia vates, Pectora, vipereo gradiar sublimis ab ictu. Æsculeå intonsos redimitus ab arbore crines, At tibi, chare pater, postquam non æqua me Heroúmque actus, imitandáque gesta canebat,

renti Et chaos, el positi latè fundamina mundi, Posse referre datur, nec dona rependere factis, Reptantėsque deos, et alentes numina glandes, Sit memorasse satis, repetitáque munera grato Et nonduin Ætnæo quæsitum fulmen ab antro. Percensere animo, fidæque reponere menti. Denique quid vocis modularen inane juvabit, Et vos, O nostri, juvenilia carmina, lusus, Verborum senúsque vacans, numerique loquacis? Si modò perpetuos sperare audebitis annos, Silvestres decet iste choros, non Orphea, cantus, Et domini superesse rogo, lucémque tueri, Qui tenuit fluvios, et quercubus addidit aures, Nec spisso rapient oblivia nigra sub Orco ; Carmine non citharâ; simulachráque functa ca- Forsitan has laudes, decantatúmque parentis nendo

Nomen, ad exemplum, sero servabitis ævo. Compulit in lacrymas: habet has à carmine laudes.

Ad Salsillum, Poelam Romanum, ægrotantem, Nec tu perge,precor, sacras contemnere Musas, Nec vanas inopésque puta, quarum ipse peritus

SCAZONTES. Munere mille sonos numeros componis ad aptos; O Musa, gressum quæ volens trahis claudum, Millibus et vocem modulis variare caporain

Vulcanioque tarda gau les incessu, Doctis, Arionii meritò sis nominis hares.

Nec sentis illud in loco minus gratum, Nunc tibi quid mirum, si me genuisse poetam

Quàm cùm decentes Aava Dějope suras Contigerit, charo si tam propè sanguine juncti

Alternat aureum ante Junonis lectum; Cognatas artes, studiumque aífine, sequarnur?

Adesdum, et hæc s'is verba pauca Salsillo Ipse volens Phoebus se dispertire duobus

Refer, Camæna nostra cni tantum est cordi, Allera doua mibi, dedit altera dona parenti ;

Quáinque ille magnis prætulit immeritò divis, Dividuumque Deum, genitórque puérque, tene

Hæc ergo alumnus ille Londini Mito,

Diebus hisce qui suum linquens nidum, Tu tamen ut simules teneras odisse Camænas,

Polique tractum, pessimus ubi ventorum, Non odisse reor; neque enim, pater, ire jubebas

Insanientis impoténsque pulmonis, Quà via lata patet, quà pronior area lucri,

Pernix annela sub Jove exercet flabra, Certáque condendi fulset spes aurea nummi :

Venit feraces Itali soli ad glebas, Nec rapis ad leges, malè custoditáque gentis

Visum superbâ cognitas urbes famâ, Jura, nec insulsis damnas clamoribus aures ;

Virósque, doctæque indolem juventutis. Sed, magis excultam cupiens ditescere mentem,

Tibi optat idem hic fausta multa, Salsille, Me procul urbano strepitu, secessidus altis

Habitúmque fesso corpori penitùs sanum; Abiluctum, Aoniæ jucunda per olia ripæ,

Cui nunc profunda bilis infestat renes, Phoebæo lateri comitem sinis ire beatum.

Præcordiisque fixa damnosùm spirat; Officium chari taceo commune parentis ;

Nec id pepercit impia, quòd tu Romano Me poscunt majora : tuo, pater optime, sumptu

Tam cultus ore Lesbium condis melos. Cùm mihi Romulex patuit facundia linguæ,

O dulce divům munus, O Salus, Hebes Et Latii veneres, et quæ Jovis ora decebant

Germana ! Tuque, Phæbe, morborum terror, Grandia magniloquis elata vocabula Grajis,

Pythone cæso, sive tu magis Pæan Addere suasisti quos jactat Gallia fores;

Libentèr rudis, hic tuus sacerdos est. Et quam degeneri novus Italus ore loquelam

Querceta Fauni, vósque rore vinoso
Fundit, barbaricos testatus voce tumultus;

Colles benigni, mitis Evandri sedes,
Quaque Palæstinus loquitur mysteria vates.
Denique quicquid habet cælum, subjectáque cælo Siquid salubre vallibus frondet vestris,

Levamen ægro ferte certatim vati.
Terra parens, terræque et cælo interfluus aer,

Sic ille, charis redditus rursùm Musis, Quicquid et unda tegit, pontique agitabile mar

Vicina dulci prata mulcebit cantu. Per te nôsse licet, per te, si nôsselibebit : (mor, Ipse inter atros emirabitur lucos Dimotâque venit spectanda scientia nube,

Numa, ubi beatum degit otium æternum, Nudáque conspicuos inclinat ad oscula vultus,

Suam reclinis semper Ægeriam spectans. Ni fugisse velim, ni sit libâsse molestum.

Tumidúsque et ipse Tibris, hinc delinitus, I munc, confer opes, quisquis malesanus avitas

Spei favebit annuæ colonorum; Austriaci gazas, ferüanaque regna, præoptas. Nec in sepulchris ibit obsessum reges, Quæ potuit majora patcr tribuisse, vel ipse

Nimiùm sinistro laxus irruens loro : Jupiter, excepto, dopâsset ut omnia, colo? Non potiora dedit, quamvis et tuta fuissent, 4 Giovanni Salsilli had complimented Milton at Publica qui juveni commisit lumina pato, Rome in a Latin tetrastich for his Greek, Latin, Atque Hyperionios currus, et fræna diei,

and Italian, poetry. Milton, in return, sent these Et circùm undantem radiatâ luce tiaram.

elegant Scazontes to Salsilli when indisposed. Ergo ego, jam dovtæpars quamlibet ima catervæ,

WARTON,

mus.

Sed fræna meliùs temperabit undarum,

Nos etiam in nostro modulantes flumine cygnos Adusque curvi salsa regna Portumni.

Credimus obscuras noctis sensisse per umbras,
Quà Thamesis late puris argenteus urnis
Oceani glaucos perfundit gurgite crines :

Quin et in has quondam pervenit Tityrus oras.
MANSUS:.

Sed neque nos genus incultum, nec inutile

Quà plaga septeno mundi sulcata Trione[Plæbo, Joannes Baptista Mansus, Marchio Villensis, vir Brumalem patitur longâ sub nocte Boöten. ingenii laude, tum literarum studio, nec non et

Nos etiam colimus Phoebum, nos munera Phæbo bellicâ virtute, apud Italos clarus in primis est. Plaventes spicas, et lutea mala canistris, Ad quem Torquati T'assi Dialogus extat De Halantémque crocum,perhibet nisi vana vetustas, Amicitia scriptus; erat enim Tassi amicissimus; Misimus, et lectas Druidum de gente choreas. ab quo etiam inter Campaniæ principes cele

Gens Druides antiqua, sacris operata deorum, bratur, in illo poemate cui titulus GERUSALEM

Heroum laudes, imitandáque gesta, canebant ; ME CONQUISTATA, lib. 20).

Hinc quoties festo cingunt altaria cantu,

Delo in harbosa, Graiæ de more puellæ,
Fra cavalier magnanimi è cortesi,

Carminibus lætis memorant Corinëida Loxo,
Risplende il Manso.

Fatidicámque Upin, cum flavicomâ Hecaërge, Is authorem Neapoli commorantem summå be- Nuda Caledonio variatas pectora fuco.

nevolentiâ prosecutus est, multaque ei detulit Fortunate senex, ergo, quacunque per orbem humanitatis officia. Ad hunc itaque hospes Torquati decus, et nomen celebrabitur ingens, ille, antequam ab eâ urbe discederet, ut ne in- Claráque perpetui succrescet fama Marini ; gratum se ostenderet, hoc carmen misit. Tu quoque in ora frequens venies plausúmque

virorum, HÆC quoque, Manse, tuæ meditantur carmina Et parili carpes iter immortale volatu. laudi

Dicetur tum sponte tuos habitasse penates Pierides, tibi, Manse, choro notissime Phoebi ;

Cynthius, et famulas venisse ad limina Musas : Quandoquidem ille alium haud æquo est dignatus At non spoute domum tamen idem, et regis adivi honore,

Rura Pheretiadæ, cælo fugitivus Apollo;
Post Galli cineres, et Mecænatis Hetrusci. Ille licèt magnum Alciden susceperat hospes ;
Tu quoque, si nostræ tantùm valet aura Ca- Tantum ubi clamosus placuit vitare bubulcos,
mænæ,

Nobile mansueti cessit Chironis in antrum,
Victrices hederas inter laurósque sedebis. Irriguos inter saltus, frondosáque teeta,
Te pridem magno felix concordia Tasso

Peneium propè rivum : ibi sæpe sub ilice nigrå,
Junxit, et æternis inscripsit nomina chartis : Ad citharæ strepitum, blandâ prece victus amici,
Mox tibi dulciloquum non inscia Musa Marinum Exilii duros lenibat voce labores.
Tradidit ; ille tuum dici se gaudet alumnum, Tam neque ripa suo, barathro nec fixa sub imo
Dum canit Assyrios divům prolixus amores; Saxa stetere loco; nutat Trachinia rupes,
Mollis et Ausonias stupefecit carmine nymphas. Nec sentit solitas, immania pondera, silvas;
Ile itidem moriens tibi soli debita vates

Emotæque suis properant de coilibus orni, Ossa, tibi soli, supremáqne vota reliquit : Mulcentúrque novo maculosi carmine lynces. Nec manes pietas tua chara fefellit amici;

Diis dilecte senex, te Jupiter æquus oportet Vidimus arridentem operoso ex ære poelam. Nascentem, et miti lustrârit lumine Phæbus, Nec satis hoc visum est in utrumque, et nec pia Atlantisque nepus ; neque enim, nisi charus ab

Diis superis, poterit magno favisse poetæ. [ortu Officia in tumulo; cupis integros rapere Orco, Hinc longera tibi lento sub flore senectus Quà potes, atque avidas Parcarum eludere leges: Vernat, et Æsonios lucratur vivida fusos ; . Amborum genus, et variâ sub sorte peractam Nondum deciduos servans tibi frontis honores, Describis vitam, morésque, et dona Minervæ ; Ingeniúmque vigens, et adultum mentis acumen, Æmulus illius, Mycalen qui natus ad altam O inihi si inea sors talem concedat amicum, Rettulit Æolii vitam facundus Homeri.

Phæbros decoråsse viros qui tam benè nôrit, Ergo ego te, Cliûs et magni nomine Phæbi, Siquandò indigenas revocabo in carmina reges, Manse pater, jubeo longum salvere per ævum, Arturúmque etiam sub terris bella moventen! Missus Hyperboreo juvenis peregrinus ab axe. Aut dicam invicta sociali fædere mensæ Nec tu longinquam bonus aspernabere Musam, Magnanimnos heroas; et, O modo spiritus adsit, Quæ nuper gelida vix enutrita sub Arcto, Frangam Saxonicas Britonum sub Marte phaImprudeus, Italas ausa est volitare per urbes.

langes !

Tandem ubi non tacitæ permensus tempora vitæ, "At Naples Milton was introduced to Giovanni Annorúmque satur, cineri sua jura relinquam, Battista Manso, marquis of Villa. Milton at Ille mibi lecto madidis astaret ocellis, leaving Naples sent this poem to Manso. He was Astanti sat erit si dicam, sim tibi curæ ; a nobleman of distinguished rank and fortune, Ule meos artus, liventi morte solutos, bad supported a military character with high re- Curaret parvâ componi mollitèr urna : putation, of unblemished morals, a polite scholar, forsitan et nostros ducat de marmore vultus, a celebrated writer, and an universal patron. It Nectens aut Paphiâ myrti aut Parnasside lauri was among his chief honours, that he had been Fronde comas, at ego securâ pace quiescam. the friend of Tasso : and this circumstance, Tum quoque, si qua fides, si præmia certa bono above all others, must have made Milton ambiti.

rum, ous of his acquaintance.

Ipse ego cælicol ûm semotus in æthera divům, TOL. TII,

cessant

« 上一頁繼續 »