網頁圖片
PDF
ePub 版

Cingit ut Idaram pinea turris Opim ;

Vix Cybele mater, vix sibi tuta Ceres;' Et vario madidos intexit fore capillos,

Atque aliquam cupidus prædatur Oreada Faus Floribus et visa est posse placere suis.

nus, Floribus effusos ut erat redimita capillos,

Consulit in trepidos dum sibi Nympha pedes; Tænario placuit diva Sicana deo.

Jámque latet, latitánsque cupit malè tecta videri, Aspice, Phæbe, tibi faciles hortantur amores, Et fugit, et fugiens pervelit ipsa capi.

Mellitásque movent flamina verna preces : Dii quoque non dubitant cælo præpopere sylvas, Cinnameâ Zephyrus leve plaudit odorifer alâ, Et sua quisque sibi numina lucus habet :

Blanditiásque tibi ferre videntur aves. Et sua quisque diu sibi numina lucus habeto, Nec sine dote tuos temeraria quærit amores Nec vos arboreâ, dii, precor, ite domo.

Terra, nec optatos poscit egena toros; Te referant miseris te, Jupiter, aurea terris Alma salutiferum medicos tibi gramen in usus Sæcla; quid ad nimbos aspera tela redis ?

Præbet, et hinc titulous adjuvat ipsa tuos : Tu saltem lentè rapidos age, Phæbe, jugales, Quòd, si te pretium, si te fulgentia tangunt Quà potes, et sensim tempora veris eant ;

Munera, (muneribus sæpe coemptus amor) Brumáque productas tarde ferat hispida noctes, Ila tibi ostentat quascunque sub æquore vasto, Ingruat et nostro serior umbra polo.

Et superinjectis montibus, abdit opes. Ah quoties, cùm tu clivoso fessus Olympo

In vespertinas præripitaris aquas, “Cur te," inquit, “ cursu languentem, Phæbe,

ELEG. VI. diurno Hesperiis recipit cærula Mater aquis ?

Ad Carolum Deodatum ruri commorantem, Quid tibi cum Tethy? Quid cum Tartesside lymphå ?

Qui cum Idibus Decemb. scripsisset, et sua cara Dia quid immundo peruis ore salo ?

mina excusari postulâ si et si solilo minùs essent Frigora, Phæbe, meå meliùs capabis in umbrâ; bona, quòd inter lantitias, quibus erat ab amicie Huc ades, ardentes imbue rore comas.

exceptus, haud satis felicem operam Musis dure se Mollior egelidâ veniet tibi somnus in herbâ ; posse afirmabat, hoc hobuit responsum,

Huc ades, et gremio lumina pone meo. Quáque jaces, circum mulcebit lenè susurrans Muito tibi sanam non pleno ventre salutem, Aura per humentes corporafus rosas,

Quâ tu, distento, fortè carere potes. Nec me (crede mibi) terrent Semelëia fata, At tua quid nostram prolectat Musa camcnam, Nec Phaetonteo fumidus axis equo :

Nec sinit optatas posse sequi tenebras ? Cùm tu, Phæbe, tuo sapientiùs uteris igni;

Carinine scire velis quàm te redamémque coHuc ades, et gremio lumina pone meo."

lámque ; Sic Tellus lasciva suos suspirat amores;

Crede mihi, vix hoc carmme scire queas. Matris in exemplum cætera turba ruunt : Nam neque noster amor modulis includitur Xone etenim toto currit vagnis orbe Cupido,

arctis, Languentésque fovet solis ab igne faces :

Nec venit ad claudos integer ipse pedes. Insonuere povis lethalia cornua nervis,

Quàm benâ solennes epulas, hilarémque DeTriste micant ferro tela corusca novo:

cembrem, Jamqne vel invictam tentat superâsse Dianam, Pestáque cælifugam quæ coluere deum,

Quaque sedet sacro Vesta pudica foco, Deliciasque refers, hiberni quadia ruris Jpsa senescentem reparat Venus annua formam, Haustáque per lepidos Gallica musta focos ! Atque iterum tepido creditur orta mari.

Quid quereris refugam vino dapibúsque Marmoreas juvenes clamant Hymenæe! per

poesin ?

(amat, urbes,

Nec puduit Phæbum virides gestässe corymLittas, lo Hymen! et cava sasa sonant. Atque hederam lauro præposuisse suæ. (bos, Cultior ille veniá, tunicâ que decentior aptâ, Sæpiùs Aoniis clamavit collibus, Euæ ! Puniceum redolet vestis odora crocum.

Mista Thyonëo turba novena choro. Egrediturque frequens, ad amani giudia veris, Naso Corallæis mala carmina misit ab agris: Virgincos auro cincta puella sinus:

Non illic rpulæ, non sata vitis erat, Votuin est cuique suum, votum est tamen om- Quid nisi vina, rosásque, racemiferumque Lyo pibus unum,

æum, Ut sibi, quem cupiat, det Cytherea virum. Cantavit brevibus Teia Musa modis ? Nunc quoque septenâ modulatur arundine pastor, Pindaricosque inflat numeros Teumesius Euan,

Et sua, quæ jungat, carmina Phyllis habet, Et redolet sumptım pagina quæque merum Nivita nocturno placat sua sidera cantu,

Dum gravis everso currus crepat axe supinus, Deipbiná sqne leres ad vada summa vocat. Et volat Elëo pulvere fuscus eques. jupiter ipse alto cum conjuge ludit Olympo, Quadrimóque madens Lyricen Romanus Jaccho, Coprocat et famulos ad sua festa deos.

Dulce canit Glyceran, favicomámque Chloen, Nunc etiam Satyri, cùm sera crepuscula sur- Jam quoque lauta tibi generoso inensa paratu gunt,

Mentis alit vires, ingeniúmque fovet. Pcrvolitant celeri florea rura choro;

Massica fæcundam despumant pocula venam, Sylvanúsque suâ cyparissi fronde rerinctus, Fundis et ex ipso condita metra cado.

Semnicapérque deus, semideúsque caper. Addimus his artes, fusúmque per intima Phæ. Queque sub arboribus Dryades latucre vetustis,

bum Per juga, per solos expatiantur agros.

Corda ; favent uni Bacchus, Apollo, Ceres. Fer sata luxuriat fruticctáque Mænalius Pan, Scilicet haud mirum, tam dulcia carmina per te

Numine composito, tres peperisse deos. In genus humanum quid inania dirigis arma? Nunc quoque Thressa tibi cælato barbitos auro Non valet in fortes ista pharetra viros. Insonat, arguta mollitèr icta manu ;

Non tulit hoc Cyprius, neque enim deusulus 'Auditúrque chelys suspensa tapetia circum,

ad iras Virgineos tremulâ quæ regat arte pedes.

Promptior, et duplici jam ferus igne calet. Illa tuas saltem teneant spectacula Musas, Ver erat, et summäe radians per culmina villæ

Et revocent, quantum crapula pellit iners. Attulerat primam lux tibi, Maie, diem: Crede mihi, dum psallitebur, comitatáque At mihi adbuc refugam quærebant lumina plectrum

noctem, Implet odoratos festa chorea tholos,

Nec matutinum sustinuere jubar. Percipies tacitum per pectora serpere Phebum, Astat Amor lecto, pictis Amor impiger alis; Quale repentinus permeat ossa calor;

Prodidit astantem mota pharetra deum : Pérque puellares oculos, digitúmque sonantem, Prodidit et facies, et dulcè minantis ocelli, Irruet in totos lapsa Thalia sinus.

Et quicquid puero dignum et Amore fuit. Namque Elegia levis multorum cura deosum est, Talis in æterno juvenis Sigeius Olympo

Et vocat ad numeros quemlibet illa suos ; Miscet amatori pocula plena Jovi; Liber adest elegis, Eratóque, Cerésque, Venúsque, Aut, qui formosas pellexit ad oscula nymphas, Et cum purpureâ matre tenellus Amor.

Thiodamantæus Naiade raptus Hylas. Talibus indè licent convivia larga poetis, Addiderátque iras, sed et has decuisse putares, Sæpiùs et veteri commaduisse mero.

Additerátque truces, nec sine felle, minas. At qui bella refert, et adulto sub Jove cælum, “Et, miser, exemplo sapuisses tutiùs,” inquit, Heroásque pios, semideósque duces,

“ Nunc, mea quid possit dextera, testis eris. Et nunc sancta canit superûni consulta deorum, Inter et expertos vires numerabere nostras, Nunc latrata fero regna profunda cane,

Et faciam vero per tua damna fidem. Ille quidem parcè, Samii pro more magistri, Ipse ego, si nescis, strato Pythone superbum Vivat, et innocuos præbeat herba cibos ;

Edomui Phæbum, cessit et ille mihi; Stet prope fagineo pellucida lympha catillo, Et quoties meminit Peneidos, ipse fatetur

Sobriáque é puro pocula fonte bibat. (tus, Certiùs et graviùs tela nocere mea. Additur huic scelerisque vacans, et casta juven- Me nequit adductum curvare peritiùs arcum, Et rigidi mores, et sine labe manus.

Qui post terga solet vincere, Parthus eques : Qualis, veste nitens sacrâ, et lustralibus undis, Cydoniúsque mihi cedit venator, et ille Surgis ad infensos, augur, iture deos.

Inscius uxori qui necis author erat. Hoc ritu vixisse ferunt post rapta sagacem

Est etiam nobis ingens quoque victus Orion, Lumina Tiresian, Ogygiúmque Linon,

Herculeæque manus, Herculeúsque comes. Et lare devoto profuguin Calchanta, senémque Jupiter ipse licèt sua fulmina torqueat in me, Orpheon, edomitis sola per antra feris;

Hærebunt lateri spicula nostra Jovis. Sic dapis exiguus, sic rivi potor Hornerus Cætera, quæ dubitas, meliùs mea tela do. Dulichium vexit per freta longa virum,

cebunt, Et per monstrificam Perseiæ Phæbados aulam, Et tua non levitèr corda petenda mihi. Et vada fæmineis insidiosa sonis;

Nec te, stulte, tuæ poterunt defendere Musæ, Pérque tuas, rex ime, domos, ubi sanguine nigro Nec tibi Phæbæus porriget anguis opem." Dicitur umbrarum detinuisse greges.

Dixit ; et, aurato quatiens mucrone sagittam, Diis etenim sacer est vates, divûmque sacerdos; Evolat in tepidos Cypridos ille sinus.

Spirat et occultum pectus, et ora, Jovem. At mihi risuro tomuit ferus ore minaci,
At tu, siquid agam, scitabere (si modo saltem Et mihi de puero non metus ullus erat,
Esse putas tanti noscere siquid agam,)

Et modò quà nostri spatiantur in urbe Quirites, Paciferum canimus ccelesti semine regem,

Et modò villarum proxima rura placent. [rum, Paustáque sacratis sæcula pacta libris ; Turba frequens, faciéque simillima turba deaVagitúmque Dei, et stabulantem paupere tecto, Splendida per medias itque reditque vias :

Qui suprema suv cum Patre regna colit ; Auctáque luce dies gemino fulgore coruscat ; Stelliparúmque polum, modulantesque æthere Fallor? An et radios hinc quoque Phæbuks turmas,

habet ? Et subitò elisos ad sua fana deos.

Hæc ego non fugi spectacula grata severus; Dona quidem dedimus Christi natalibus illa, Impetus et quò me fert juvenilis, agor; Illa sub auroram lux mibi prima tulit.

Lumina luminibus malè providus obvia misi, Te quoque pressa mauent patriis meditata ci- Neve oculos potui continuisse meos. cutis,

Unam fortè aliis supereminuisse notabam; Tu mihi, cui recitem, judicis instar eris.

Principium nostri lux erat illa mali.

Sic Venus optaret mortalibus ipsa videri,
ELEG. VII. Anno Ætatis 19.

Sic regina deûm conspicienda fuit.

Hanc memor objecit nobis malus ille Cupido, Nondum, blanda, tuas leges, Amathusia, nôram, Solus et bos nobis texuit ante dolos. Et Paphio vacuum pectus ab igne fuit.

Nec procul ipse vafer latuit, multæque sagittæ, Sæpe cupidineas, puerilia tela, sagittas,

Et facis à tergo grande pependit onus : Atque tuum sprevi, maxime, numen, Amor.

nunc ciliis hæsit, nunc virginis orij Tu, puer, imbelles, dixi, transfige columbas; In silit binc labiis, insidet inde genis : Conveniunt tenero mollia bella duci :

Et quascunque agilis partes jaculator oberrat, Alt de passeribus timidos age, parve, triumphos; Hei mihi! mille locis pectus inerme ferit. Hæc sunt militiæ digna trophæa tuæ,

Protinùs insoliti subierunt corda furores; VOL, VII,

Mm

Nec mora;

Uror amans intus, flammáque totus eram.

II. In eandem.
Interea, misero qnæ jam mihi sola placebat,
Ablata est oculis, non reditura, meis.

Siccine tenta sti cælo donâsse läcobum,
Ast ego progredior tacitè querebundus, et excors, Quæ septemgemino, Bellua, monte lates?
Et dubius volui sæpe referre pedem.

Ni meliora tuum poterit dare munera numen, Fipdor, et hæc remanet : sequitur pars altera Parce, precor, donis insidiosa tuis. votum,

Ille quidem sine te consortia seras adivit Raptáque tam subitò gaudia flere juvat.

Astra, nec inferni pulveris usus ope. Sic dolet amissum proles Junonia cælum, Sic potiùs fædos in cælum pelle cucullos, Inter Lemniacos præcipitata focos :

Et quot babet brutos Roma profana deos : Talis et abreptum solem respexit, ad Orcum Namque hac aut aliâ nisi quemque adjuveris Vectus ab attonitis Amphiaraus equis.

arte,
Quid faciam infelix, et luctu victus? Amores Crede mihi, cæli vix bene scandet iter.

Nec licet inceptos ponere, neve sequi.
O utinam, spectare semel mihi detur amatos

III. In eandem.
Vultus, et coram tristia verba loqui!
Forsitan et duro non est adamante creata, PURGATOREM animæ derisit läcobus ignem,
Fortè nec ad nostras surdeat illa preces !

Et sine rio superùm non adeunda domus. Crede mihi, nullus sic infelicitèr arsit ;

Frenduit hoc trinâ monstrum Latiale corona, Ponar in exemplo primus et unus ego.

Movit et horrificum cornua dena minax. Parce, precor, teneri cùm sis deus alos amoris, Et nec inultus," ait, “ temnes mea sacra, Pugnent officio nec tua facta tuo.

Britanne:
Jam tuus O! certè est mihi formidabilis arcus, Suppliciun, spretâ relligione, dabis.

Nate deâ, jaculis, nec minùs igne, potens: Et, si stelligeras unquam penetraveris arces, Et tua fumabunt nostris altaria donis,

Non nisi per flammas triste patebit iter." Solus et in superis tu mihi summus eris, O quàm funesto cecinisti proxima vero, Denie meos tandem, verùm nec deme, furores; Verbáque ponderibus vix caritura suis !

Nescio cur, miser est suaviter omnis amans: Nam prope Tartareo sublimè rutatus ab igni, Tu modò da facilis, posthæc mea siqua futura Ibat ad æthereas, umbra perusta, plagas.

est, Cuspis amaturus figat ut una duos.

IV. In eandem. Hæc ego mente olim lævâ, studióque supino,

Quem modd Roma suis devoverat impia diris, Nequitiæ posui vana trophæa meæ.

Et Styge damnârat Tænarióque sinn; Scilicèt abreplum sic me malus impulit error,

Hunc, vice mutatâ, jam tollere gestitad astra,
Indocilisque ætas prava magistra fuit :
Donèc Socraticos umbrosa Academia rivos

Et cupit ad superos evehere usque deos.
Præbuit, adinissum dedocuitque jugum.
Protinùs, extinetis ex illo tempore flammis,

V. IN INVENTOREM BOMBARDE.
Cincta rigent multo pectora nostra gelu.
Unae suis frigus metuit puer ipse sagittis,

LAPETIONIDEM laudavit cæca vetustas,
Et Diomedeam vim timet ipsa Venus'.

Qui tulit ætheream solis ab'axe facem ;
At mihi major erit, qui lurida creditur arma,

Et trifidum fulmen, surripuisse Jovi.

VI. Ad LEONORAM Romæ canentem'. EPIGRAMMATUM

Angelus unicuique suus, sic credite gentes, LIBER,

0.tigit æthereis ales ab ordinibus. Quid mirum, Leonora, tibi si gloria major?

Nam tua præsentein vux sonat ipsa Deum. 1. IN PRODITIONEM BOMBARDICAM. Aut Deus, ant vacui certè mens tertia creli,

Per tua secretò guttura serpit agens; Cum simul in regem nuper satrapásque Bri- Serpit agens, facilisque docet inortalia corda tannos

Sensim immortali assuescere posse sono. Ausus es infandum, perfide Fauxe, nefas, Quòd si cuncta quidem Deus est, per cunctaque Fallor? An et initis voluisii ex parte videri,

fusus, Et pensare malâ cum pietate scelus?

In te una loquitur, cætera mutus habet.
Scilicet hos alti missurus ad alria cæli,
Sulphureo curru, flammivolisque rotis:

VII. Ad eundem.
Qualiter ille, feris caput inviolabile Parcis,
Liquit lördanios turbine raptus agros.

ALTERA Torquatum cepit Leonora poetam, " These lines are an epilogistic pallinode to

Cujus ab insano cessit amore furens. the last elegy. The Socratic doctrines of the shady Academe soon broke the bonds of beauty.

1 Adriana of Mantua, for her beauty surIn other words, his return to the university. named the Fair, and her daughter Leonora Ba.

They were probably written, when the Latin | roni, the lady whom Milton celebrates in tbese poems were prepared for the press in 1645. three Latin epigrams, were esteemed by their

WARTON. bontemporaries the finest singers in the world.

racem :

Ah! miser ille tuo quantò feliciùs ævo

Hactenus illa ferax, sed longo debilis ero, Perditus, et propter te, Leonora, foret ! Mota solo assueto, protinùs aret iners. Et te Pieriâ sensisset voce caneutem

Quod tandem ut patuit domino, spe lusus inani, Aurea maternæ fila movere lyræ !

Damnavit celeres in sua damna matus; Quamvis Dircæo torsisset lumina Pentheo Atque ait, “ Heu quanto satius fuit illa coloni, Sævior, aut totus desipuisset iners,

Parva licèt, grato dona tulisse animo ! Tu tamen errantes cæcâ vertigine sensus Possem ego avaritiam frænare, gulámque vo

Voce eadem poteras composuisse tuå ; Et poteras, ægro spirans sub corde, quietem Nunc periere mihi et fætus, et ipse parens.' Flexanimo cantu restituisse sibi.

XIII. Ad CHRISTINAM SUECORUM VIII. Ad eandem.

REGINAM, nomine CROMWELLI. CREDULA quid liquidam Sirena, Neapoli, jactas,

Claráque Parthenopes fana Achelöiados; BeLLIPOTENS virgo, septem regina trionum, Littoreámque tuå defunctam Naiada ripâ, Christina, Arctoi lucida stella poli!

Corpora Chalcidico sacra dedisse rogo? Cernis, quas merui durâ sub casside, rugas, Illa quidem vivitque, et amenâ Tibridis unda Utique senext armis impiger, ora tero: Mutavit rauci murmura Pausilipi.

Invia fatorum dum per vestigia nitor, Illic, Romulidum studiis ornata secundis,

Exequor et populi fortia jussa manu. Atque homines cantu detinet atque deos.

t tibi submittit frontem reverentior umbra:

Nec sunt hi vultus regibus usque truces.
IX. In SALMASII HUNDREDÁM?.
Quis expedivit Salmasio suam Hundredam,
Picámque docuit verba nostra conari ?

SILVARUM
Magister artis venter, et Jacobæi
Centum, exulantis viscera marsupii regis.

LIBER.
Quòd si dolosi spes refulserit nummi,
Ipse, Antichristi qui modò primatum Papæ
Minatus uno est dissipare sufflatu,
Cantabit ultro Cardinalitium melos.

PSALM CXIV.
X. In SALMASIUM.

ΙΣραήλ ότε παιδές, ότ' αγλαά φύλ Ιακώς

Αιγύπλιον λίπε δήμoν, απεχθέα, βαρβαρόφωνος, Gaudete scombri, et quicquid est piscium salo,

Δή τότε μόνον έην όσιον γένος υιες Ιδα: Qui frigidâ hyeme incolitis algentes freta !

'Εν δε Θεός λαοϊσι μέγα κρείων βασίλευεν. Vestrûm misertus ille Salmasius, Eques

Είδε, και εντροπάδην φύγαδ' ερρώησε θάλασσα Bonus, amicire nuditatem cogitat ;

Κύματι ειλυμένη δοθίω, όδ' άρ' ερυφελίχθη Chartæque largus apparat papyrinos

Ιρος Ιορδάνης σοτί άργυροειδέα πηγήν. Vobis cucullos, præferentes Claudii

'Εκ δ' όρεα σκαρθμοίσιν άπειρέσια κλονέοντο, Insignia, noménque et decus, Salmasii :

Ως κριοί σφριγραντε; ευτραφερω έν άλωή. Gestetis ut per omne cetarinm forum

Βαιότεραι δ' άμα σεσαι ανασκίρτησαν έρίπται, Equitis clientes, scrinjis mungentium

“Οία σαραι σύριγξι φίλη υπό μητέρι άρνες, Cubito virorum, et capsulis, gratissimos.

Τίπίε σύγ', αινα θάλασσα, σέλως φύγαδερρώησας XI. In MORUM.

Κύματι είλυμένη ροθίω; τί δ' άρ' εσυφελίχθης

Ιρός Ιορδάνη ποτί άργυροειδέα πηγήν;
Galli ex concubitu gravidam te, Pontia, Mori, Τίτλ», όρεα, σκαρθμοίσιν άπειρέσια κλονέεσθε,
Quis benè moratam, morigerámque, neget? “Ως κριοί σφριγόωντες ευτραφερω έν άλλη;

Βαιοτέραι, τι δ' άρ' υμμές ανασκιρτήσατ', ερίπτει, XII. Apologus de Rustico et llero. “Οία σαραι σύριγξι φίλη υπό μητέρι άρνες και Rosticus ex malo sapidissima poma quotannis

Σείεο, γαία, τρέασα Θεόν μεγαλ' εκτυπέοντα, Legit, et urbano lecta dedit domino:

Γαία, Θεόν τρείασ' ύπατον σέβας Ισσακίδαο, Hinc, incredibili fructûs dulcedine captus,

“Ος τε και εκ σπιλάδων ποταμός χέε μορμύροντας, Malum ipsam in proprias transtulit areolas.

Κρήνηντ’ άεναον αέτρης από δακρυσέσσης. a Salmasius is here ridiculed by Milton for Philosophus ad regem quendam, qui eum ignolum et attempting, not very happily indeed, to turn into insontem inter reos fortè captum inscius damna. Latin some of our forensic phrases, as the Coun- verat, thy Émi Sarato mopevájcevu, hæc subild ty-Court, Hundred, &c. “ Jam Anglicismis

misit, tuis magnoperè delectamur; Countie Court, The Turn, Hundreda; mirâ nempè docilitate

'Ω άνα, εί ολέσης με τον έννομον, έδέ τιν ανδρών centenos Iacobeos tuos Anglice numerare didi- | Δεινόν όλως δράσαντα, σοφώτατον ίσθι κάρηνον. cisti.” Defens. cap. viii.

Ρηϊδιως αφέλαιο, το δ' ύςερον αύθι νοήσεις, 3 From Milton's Defensio Secunda, and his | Mαψιδίως δ' άρ' έπειτα τεόν προς θυμόν οδυρή, Responsio to Morus’s Supplement. This dis- Toιόνδ' έκ σόλιoς περιώνυμον αλκαρ ολέσσας tich was occasioned by a reports

, that Morus had debauched a favourite waiting maid of the wife

In Effigiei Ejus Sculplorem. of Salmasius, Milton's antagonist. See Burman's 'Αμαθεΐ γεγράφθαι χειρί τήνδε μέν εικόνα Syllog. Epist. iii. 307.

Φαίης τάχ' άν, πρός είδος αυτοφυές βλέπει.

τον δ' εκτυπωτών έκ επιγνόντες, φίλοι,

Pacificusque novo, felix divésque, sedebat Γελάτε φαύλα δυσμίμημα ζωγράφε.

In solio, occultique doli securus et hostis :

Cùm ferus ignifluo regnans Acheronte tyrannus, In obitum Procancellari, medici'.

Eumenidum pater, æthereo vagus exul Olympo,

Fortè per immensum terrarum erraverat orbem, Anno Ætatis 17.

Dinumerans sceleris socios, vernásque fideles,

Participes regni post funera mæsta futuros : PARERË Fati discite legibus,

Hic tempestates medio ciet aëre diras, Manúsque Parcæ jam date supplices,

Illic unanimes odium struit inter amicos, Qui pendulum telluris orbem

Armat et invictas in mutua viscera gentes; läpeti colitis nepotes.

Regnáque oliviferâ vertit florentia pace: Vos si relicto mors vaga Tænaro

Et quoscunque videt puræ virtutis amantes, Semel vocârit flebilis, heu! moræ

Hos cupit adjicere imperio, fraudúmque maTentantur incassùm, dolique ;

gister Per tenebras Stygis ire certum est.

Tentat inaccessum sceleri corrumpere pectus; Si destinatam pellere dextera

Insidiásque locat tacitas, cassésque latentes Mortem valeret, non ferus Hercules,

Tendit, ut incautos rapiat; ceu Caspia tigris Nessi venenatus cruore,

Insequitur trepidam deserta per avia prædam Æmathiâ jacuisset Oetâ.

Nocte sub illuni, et somno nictantibus astris: Nec fraude turpe Palladis invidæ

Talibus infestat populos Summanus et urbes, Vidisset occisum llion Hectora, aut

Cinctus cæruleæ fumanti turbine flammæ. Quem larva Pelidis peremit

Jámique fluentisonis albentia rupibus arva Ense Locro, Jove lacrymante.

Apparent, et terra Deo dilecta marino, Si triste fatum verba Hecatëia

Cui nomen dederat quondam Neptunia proles; Fugare possint, Telegoni parens

Amphitryoniaden qui non dubitavit atrocem, Vixisset infamis, potentique

Æquore tranato, furiali poscere bello, Ægiali soror usa virgå.

Ante expugnatæ crudelia sæcula Trojæ. Numénque trinum fallere si queant

At simul hanc, opibusque et festâ pace bea. Artes medentûm, ignotáque gramina,

tam, Non gnarus herbarum Machaon

Aspicit, et tpingues donis Cerealibus agros, Eurypyli cecidisset hastâ:

Quódque magis doluit, venerantem numina reri Læsisset et nec te, Philyreje,

Sancta Dei populum, tandem suspiria rupit Sagitta Echidnæ perlita sanguine ;

Tartareos ignes et luridum olentia sulpbur; Nec tela te fulménque avitum,

Qualia Trinacriâ trux ab Jove clausus in Ætna Cæse puer genitricis alvo.

Emat tabifico monstrosus ob ore Tiphæus. Tuque, O alumno major Apolline,

Ignescunt oculi, stridétque adamantinus ordo Gentis togatæ cui regimen datum,

Dentis, ut armorum fragor, ictáque cuspide Frondosa quem munc Cirrha luget,

cuspis. Et mediis Helicon in undis,

“ Atque pererrato solum lioc lacrymabile mundo Jam præfaisses Palladio gregi

Inveni,” dixit; gens hæc mihi sola rebellis, Lætus, superstes; nec sine gloria;

Contemtrixque jugi, nostrâque potentior arte. Nec puppe lustrasses Charontis

Illa tamen, mea si quicquam tentamina possunt, Horribiles barathri recessus,

Non feret hoc impunè diu, non ibit inulta." At fila rupit Persephone tua,

Hactenus; et piceis liquido natat aëre pennis: Irata, cùm te viderit artibus,

Quà volat, adversi præcursant agmine venti, Succóque pollenti, tot atris

Densantur nubes, et crebra tonitrua fulgent. Faucibus eripuisse mortis.

Jámque pruinosas velox superaverat Alpes, Colende Præses, membra, precor, tua

Et tenet Ausoniæ fines; à parte sinistra Molli quiescant cespite, et ex tuo

Nimbifer Appenninus erat, priscique Sabini, Crescant rosæ calthæque busto,

Dextra veneficiis infamis Hetruria, nec non
Purpureóque hyacinthus ore.

Te furtiva, Tibris, Thetidi videt oscula dantem; Sit mite de te judicium Æaci,

Hinc Mavortigenæ consistit in arce Quirini. Subrideátque Ætnæa Proserpina ;

Reddiilerant dubiam jam sera crepuscula lucem, Intérque felices perennis

Cùm circumngreditur totam 'Tricoronifer urbem, Elysio spatiere campo.

Panificósque deos portat, scapulisque virorum

Evehitur; præeunt submisso poplite reges,
In Quintum Novembris.

Et mendicantûm series longissima fratrum;
Anno ætatis 17.

Cereáque in manibus gestant funalia cæci,

Cimmeriis nati in tenebris, vitámque trahentes; Jam pius extremâ veniens läcobus ab arcto Teucrigenos populos, latéque patentia regna

Templa dein multis subeunt lucentia tædis,

(Vesper erat sacer iste Petro) fremitusque caAlbionum, tenuit; jámque inviolabile fædus

nentům Sceptra Caledoniis conjunxerat Anglica Scotis:

Sæpe tholos implet vacuos, et inane locorum.

Qualitèr exululat Bromius, Bromiique caterva, 5 This ode, is on the death of doctor John Orgia cantantes in Echionio Aracyntho, Goslyn, master of Caius College, and king's pro- Dum tremit attonitus vitreis Asopus in undis, fessor of medicine at Cambridge; who died Et procul ipse cavâ responsat rupe Cithæron. while a second time vice chancellor of that uni- His igitur tandem solenni more peractis, versity, in October, 1626.

Nox senis amplexus Erebi taciturna reliquit,

« 上一頁繼續 »