網頁圖片
PDF
ePub 版
[merged small][merged small][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

The following is the prospectus of a translation of Anacharsis iuto Romaic, by my Romaic master, Marmarotonri , who wished to publish it in England.

[ocr errors][merged small][merged small]

ΟΣΟΙ εις βιβλία πανδοδασα έτρυφέσιν, ήξεύρουν πόσον είναι το χρήσιμον της Ιστορίας, δί αυτής γας εξευρίσκεται η πλέον μεμακρυσμένη παλαιότης, και θεωρούνται ως ', κατόπτρω ήθη τράξεις και διοικήσεις πολλών και διαφόρων Εθνών και Γενών ως την μνήμην διασώσατο και διασώσει η Ιστορικη Διήγησις εις αιώνα τον απανία.

Μία τετοια Επιστήμη είναι ευατόκλητος , και εν ταυτώ ωφέλιμη, ή κρείττον ειπείν αναγκαία διατί λοιπόν η ηείς μόνοι να την υστερουμεθα , μη ηξεύρον7ες ούτε τας αρχάς των Προγόνων μας, πόθεν πότε και πώς ευρέθησαν εις τας πατρίδας μας, ούτε τα ήθε, τα κατορθώματα και την διοίκησίν των ; Αν έρωλήσωμεν τους Α'λλογενείς, ήξεύρουν να μας, δώσουν όχι μόνον “Ιστορικώς την αρκης και την πρόοδος των προγόνων μας, αλλά και Τοπογραφικώς μας δείχνουν τας θέσεις των πατρίδων μας, και οιονεί χειραγωγοί γινόμενοι με τους Γεωγραφικούς των Πίνακας, μάς λέγουν, εδώ είναι αι Αθήναι, εδώ και Σπάρτη εκεί αι Θήβαι τόσα στάδια ή μίλια ασέχει και μία Επαρχια από την άλλην. Τούτος ώκοδόμησε την μίαν πόλιν, εκείνος την άλλην και τέ, Προσέτι άν έρωλήσωμεν αυτούς τους μη Ελληνας χειραγωγούς μας , πόθεν έπαρακινήθησαν να εξερευνήσουν αρχάς τόσον ταλαιάς, ανυποστόλως μάς αποκρίνονται με αυτούς τους λόγους. « Καθώς ο εκ Σκυθίας Ανάχαρσις, αν δεν έπεριείρχετο τα πανευφ« ρόσυνα έχεϊνα κλίματα της Ελλάδος, αν δεν έμφορείτο τα αξιώ« ματα, τα ήθη και τους Νόμους των Ελλήνων, ήθελε μείνη Σκύθης « και τα όνομα και το πράγμα ουλων και ο ημέτερος Ιατρός, αν δεν « εμάνθανε τα το Ιπποκράτους δεν έδύνατο να προχωρήση εις την τέχ« νην του. Αν ο εν ημίν νομοθέτης δεν εξέταζε τα του Σόλωνος, Λυ« κούργου, και Πιττακού, δεν έδύνατο να ρυθμήση και να καλιεργήση « τα ήθη των ομογενών του άν ο Ρήτως δεν απενθίζελο τας ευφρα« δείας και τους χαριενλισμούς του Δημοσθένους, δέν ενεργούσεν εις « τας ψυχές των ακροατών του. Αν ο Νέος Ανάχαρσις, ο Κύριος « Α'66άς Βαρθολομαίος δεν ανεγίνωσκε με μεγάλην επιμονήν και « σκέψιν τους πλέον εγκρίτους συγγραφείς των Ελλήνων, εξερευνών « αυτούς κατά βάθος επί τρίακονία δύο ήθη, δεν ήθελεν εξυφάνη τούτην « την περί Ελλήνων Ιστορίαν τε, ήτις Περιήγησις του Νέου Ανακά« ρσεως παρ' αυτό προσωνομάστη, και εις όλας τας Ευρωπαϊκας Δια« λέκτους μελεγλωττίσθη. » Και εν εν λόγω, οι Νεώτεροι, αν δεν έπερναν δία οδηγούς τους προγόνους μας, ήθελαν ίσως περιφέρονται μαθαίως μέχρι του νύν. Αυτα δεν είναι λόγια ενoυσιασμένου δια το φιλογενές Γραικού, είναι δε φιλαλήθους Γερμανού, όστις έμετάφρασε τον Νέον Ανάχαρσιν από του Γαλλικού εις το Γερμανικόν.

Αν λοιπόν και ημείς θέλωμεν να μεθέξωμεν την γνώσεως των λαμπρών καθορθωμάτων όπου έκαμαν οι θαυμασθοι εκείνοι Προσάτορες ημών, αν επιθυμώμεν να μάθωμεν την πρόοδον και αύξησίν των εις τας Τέχνας και Επιστήμες και εις κάθε άλλο είδος μαθήσεως , αν έχωμεν περιέργειαν να γνωρίσωμεν πόθεν καθαγόμεθα , και οποίους θαυμασθούς και μεγάλους Ανδρας, ει και προγόνους ημών, φευ, ημείς δεν γνωρίζομεν, εις καιρόν όπου οι Α'λλογενείς θαυμάζουσιν αυτούς, και ως πατέρας παν7οιασουν Μαθήσεως σέβονται , ώς συνδράμωμεν άπαντες προθύμως εις την Εκδοσιν του θαυμασίου τούτου συγγράμματος του Νέου Αναχάρσεως.

Ημείς ούν οι υπογεγραμμένοι θέλομεν εκτελέσει προθύμως την Μετάφρασιν του Βιβλίου με την κατά το δυνατόν ημίν καλήν φράσιν της και νύν καθ' ημάς ομιλίας, και εκδόν7ες τούτο εις τύπον, θέλω μεν το καλλωπίσει με τους Γεωγαφικούς Πίνακας με απλάς Ρωμαϊκής λέξεις έγκεχαραγμένους εις εδικά μας γράμματα, προστιθέντες ό, τι άλλο χρήσιμος και αρμόδιον εις την Ιστορίαν.

Ολον το σύγγραμμα θέλει γένει είς τόμους δώδεκα κατα μίμησιν της Ιταλικής Εκδόσεως. Η τιμή όλου του Συγγράμματος είναι φιορίνια δεκαέξη της Βιέννης δία την προσθήκης των Γεωγραφικών πινάκων. ο φιλογενής ούν Συνδρομητής πρέπει να πληρώση εις κάθε Τόμον φιορίνι ενα και Καρανζανια είκοσι της Βιέννης, και τώτο χωρίς καμμίαν πρόδοσιν, αλλ' ευθυς οπου θέλει το παραδοθή ο Τόμος τυπωμένος και δεμένος.

Έρρωμένοι και ευδαίμονες διαβιώοι1ε Ελλήνων Παίδες
Της υμετέρας αγάπης εξηρτημένοι

Ιωάννης Μαρμαρόλούρης.
Δημήτριος Βενιέρης.

Σπυρίδων Πρεβέτος. Εν Τριεσλίω τη πρώτη Οκτωβρίου, 1799.

« 上一頁繼續 »