網頁圖片
PDF
ePub 版
[ocr errors][merged small]

ROMAIC EXTRACTS. Ρωσσος, Α' γκλος, και Γάλλος, κάμνοντες την περιήγησιν της Ελλάδος,

και βλέποντας την αθλίαν την κατάστασιν, ειρώτησαν καταρχας ένα Γραικόν φιλέλληνα δια να μάθουν την αιτίαν μετ' αυτόν ένα μητροπολίτην είτα να βλάχμπειν, έπειτα ένα πραγματευτών και ένα προεστώτα.

Εισέ μας ώ φιλέλληνα πώς φέρεις την σκλαβίαν
και την απαρίγορητον την Τούρκων τυραννίαν
πώς ταϊς ξυλαίς και υβρισμούς και σηδηροδεσμίας
παίδων, παρθένων, γυναικων ανήκουσον φθορείαν
Δεν είσθαι εσείς απόγονοι εσκείνων των Ελλήνων.
των ελευθέρων και σοφών και των φιλοπατρίδων
και πως εκείνοι απέθνησκον για την ελευθερίαν
και τώρα εσείς υπoύκεισθαι εις τέτοιαν τυραννίαν
και ποιον γένος ως εσείς έσλάθη φωτισμένον
είς την σοφίαν, δύναμης, εις και άλλα ζακουσμένον
πώς νυν εκαταστήσατε την φωτινην Ελλάδα
βαβα! ως ένα σκέλεθρον, ως σκοτεινήν λαμπάδαν
Ομίλει φιλτατε Γραικέ είσί μας την αιτίαν
μη κρύστες τιμοτης ημών, λύε την απορίαν.

ο ΦΙΛΕΛΛΗΝΟΣ.
Ρωσσ-αγκλο-γαλλοι, Ελλας, και όχι άλλοι,
ήτον, ως λέτε, τόσο μεγάλη,
νύν δε άθλία, και αναξία
αφ' φου άρχίσεν η αμαθία.
οσ7' ήμπορούσαν να την ξυπνήση
τούτ' εις το χείρον την οδηγούσε
αυτη στενάζει τα τέκνα κράζει,
στο να προκόπ7ουν δλα προσλάζει
και τότε ελπίζει ότι κερδίζει.
ευρείν, που' χε νύν την φλογίζει
Μά· όστις τολμήση να την ξυπνήση
πάγει στον άδην χωρίς τινα κρίσιν,

[blocks in formation]

The above is the commencement of a long dramatic satire on the Greek priesthood, princes, and gentry; it is contemptible as a coma position, but perhaps curious as a specimen of their rhyme; I have the whole in MS. but this extract will be found sufficient. The Romaic in this composition is so easy as to render a version an insult to a scholar; but those who do not understand the original will excuse the following bad translation of what is in itself indifferent.

TRANSLATION.

A Russian, Englishman, and Frenchiman making the tour of Greece, and observing the miserable state of the country, interrogale, in turn, a Greek Patriot, to learn the cause; afterwards an Archbishop, then a Vlackbey*; a Merchant, and Cogia Bachi or Primate.

Thou friend of thy country! to strangers record
Why bear ye the yoke of the Ottoman Lord ?
Why bear ye these fetters thus tamely display'd,
The wrongs of the matron, the stripling, and maid?
The descendants of Hellas's race are not ye!
The patriot sons of the sage and the free,
Thus sprung from the blood of the noble and brave,
To vilely exist as the Mussulman slave!
Not such were the fathers your annals can boast,
Who conquered and died for the freedom you lost!
Not such was your land in her earlier hour,
The day-star of nations in wisdom and power ?
And still will you thus unresisting increase ,
Oh shameful dishonour i the darkness of Greece ?
Then tell us, beloved Achæan! reveal
The cause of the woes which you cannot conceal.

* Vlackbey, Prince of Wallachia.

The reply of the Philellenist I have not translated, as it is no belter than the question of the travelling triumvirate ; and the above will sufficiently show with what kind of composition the Greeks are now salisfied. I trust I have not much injured the original in the few lines given as faithfully, and as near the « Oh, Miss Bailey! unfortunate Miss Bailey! » measure of the Romaic, as I could make them. Almost all their pieces, above a song, which aspire to the name of poetry, contain exactly the quantity of feet of.

» A capitain hold of Halifax who liv'd in country quarters , » which is in fact the present heroic couplet of the Romaic.

SCENE FROM Ο ΚΑΦΕΝΕΣ.

TRANSLATED FROM TNE ITALIAN OF GOLDONI BY SPERIDION VLANTI.

ΣΚΗΝΗ ΚΓ'.
ΠΛΑΤΖΙΔΑ εις την πόρταν του χανιού, και οι άνωθεν.

ΠΛΑ. Ω Θεέ! απο το παραθύρι μου εφάνη να ακούσω την φωνήν του ανδρός μου αν αυτός είναι εδώ έφθασα σε καιρόν να τον ξεντροσιάσω. [Ευγαίνει ένας δουλος από το εργαστήρι.] Παλικάρι, πές μου σε παρεκκαλώ ποιος είναι εκεί είς εκείνους τους οντάδες;

ΔΟΥΛ. Τρείς χρήσιμοι άνδρες. Ενας ο κος Ευγένιος, ο άλλος ο κυρ Μάρτιος Ναπολιτάνος , και ο τρίτος ο Κυρ Κόντε Λέανδρος Αρδέντης.

ΠΛΑ, (Ανάμεσα εις αυτούς δεν είναι ο Φλαμ νιος, αν όμως δεν άλλαξεν όνομα.) * ΛΕΑ. Να ζή η καλή τύχη του κυς Ευγενίου. [πίνωντας.]. .

ΟΔΟΙ. Να ζή, να ζή.

ΠΛΑ. (Αυτός είναι ο άνδρας μου χωρίς άλλο.) Καλέι άνθρωπο κάμε μου την χαριν να με συντροφεύσης απάνω εις αυτούς τους αφεντάδες όπου θέλω να τους παίξω μίαν. [Προς τον δούλον.] . * ΔΟΥ. Ορισμός σας ( συνηθισμένον οφφίκιον των δουλευτών.) [Την εμπάζει από το εργαστήρι του παιχνιδιού.]

ΡΙΔ. Καρδια, καρδιά, κάμετε καλην καρδιών , δεν είναι τίποτες. [Προς την Βιττόριαν.]

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

ΒΙΤ. Εγώ αισθάνομαι πώς απεθαίνω. [Συνέρχεται εις τον εαυτόν της.]

'Από το παράθυρα των οντάδων φαίνονται όλοι, όπου σηκόνωνται

από το τραπέζι συγχισμένοι δια τον ξαφνισμών του Λεάνδρου βλέποντας την Πλάτζιδα, και διατί αυτός

δείχνει πως θέλει να την φώνεύση. ΕΥΓ, Οχι, σταθητε. ΜΑΡ. Μην κάμνετε. .. ΛΕΑ. Σίκω, φύγε απ' εδώ. ΠΛΑ. Βοήθεια , βοήθεια. [Φεύγει από την σκάλαν, ο Λέανδρος θέλει να την ακολουθήση με το σπαθί , και ο Ευγ. τον βασ7α.] ΤΡΑ. [Με ένα πιάτο με φαγί εις μίαν πετζέτα πηδα από το παραθύρι, και φεύγει εις τον καφενέ. ]

ΠΛΑ. [Ευγαίνει από το εργαστήρι του παιγνίδιου τρέχωντας, και φεύγει εις το χάνι.]

ΕΥΓ. [Με αρματα εις το χέρι προς διαφέντευσιν τής Πλάτζιδας, εναντίον του Δεάνδρου, όπως την κατατρέχει.]

ΜΑΡ. [Ευγαίνει και αυτός σιγα σιγα από το εργαστήρι, και φεύγει λέγοντας.] Rumores fuge [Ρουμόρες φούγε.]*

Οι Δούλοι. [Από το εργαστήρι απερνούν εις το χάνι, και κλεισουν την πορίαν.]

ΒΙΤ. [Μένει εις τον καφενέ βοηθημένη από τον Ροδόλφον.]

ΔΕΑ. Δόσετε τόσον θέλω να έμβω να έμβω εις εκείνο το χάνι. [Με το σπαθί εις το χέρι εναντίον του Ευγενίου.] ΕΥΓ. όχι, μη γένοιτο ποτέ: είσαι ένας σκληρόκαρδος εναντίον της γυναικός σου, και εγώ θέλει την διαφεντεύσω ως εις το υστερον αίμα.

ΛΕΑ. Σου κάμνω όρκον πως θέλει το μετανοιώσης. [Κινηγά τον Ευγένιον με το σπαθί.

ΕΥΓ. Δεν σε φοβούμαι: [Κατατρέχει τον Λέανδρον, και των βιάζει να συρθή οπίσω τόσον, όπου ευρίσκωντας ανοικτών το σπίτι της χορεύτριας, εμβαίνει εις αυτό, και σώνεται.]

[ocr errors]

* Λόγος Λατινικός, όπου θέλει να είσή φεύγε ταϊς σύγχισες.

« 上一頁繼續 »